Actueel

IOU market – bezoek Nebbi, Uganda door Leon en Peter, Juni 2017

Vrijdag 23 juni:

Morgen is alweer de laatste dag van de huidige IOU Market. Er is vol op werk aan de winkel om het project zo goed mogelijk af te ronden. Hoewel we de resultaten zo snel mogelijk gaan delen, is er toch iets waarmee we niet langer willen wachten. In de laatste week van het experiment is de lokale handel in IOU’s goed opgang gekomen. Handelaren en andere deelnemers in Yaokecha en Unjuku accepteren IOU’s voor hun goederen. Zo werden er bonen, cassava, kookolie, studieboeken en frisdrank verhandeld. Wij zagen dit dagelijks gebeuren, maar konden het niet laten om het zelf ook eens te proberen.

Op de foto links is te zien hoe Leon en Peter beide een flesje frisdrank kopen bij de kiosk van Kueranga Ayuochi. Enkele dagen geleden is hij begonnen IOU’s te accepteren als betaalmiddel en heeft sindsdien een hogere omzet behaald. Ayuochi vertelde ons lachend: “People here have a lot of IOU’s. I can change IOU’s into real money anyway, so  I accept IOU’s at my kiosk.”

Op de foto rechts is te zien hoe Amerisana Ajula bonen verkoopt aan haar dorpsgenoten. Zij begon haar handeltje in IOU’s terughoudend, maar de laatste paar dagen durfde ze te investeren en vermenigvuldigde haar omzet vele malen. “I have some extra income since you started buying goods from me. Now that I accept IOU’s and you have stopped the market, I have a lot of costomers” aldus Ajula.

file-2file-2-1

(Deze update kwam pas op 2 juli online door een instabiele internetverbinding)

 

Maandag 19 juni:

Dagelijks wordt er veel data geproduceerd op de IOU Markten in Yaokecha en Unjuku. We houden bij hoeveel IOUs uitgegeven, gespaard, gecharged, redeemed en disbursed worden. We berekenen gemiddelde spaar periodes en kijken naar trends in het economische gedrag van de participanten. Deze kwantitatieve data vergelijken wij met informatie die wij aan de participanten geven; welke invloed heeft de uitleg over charges gehad, begrijpen de participanten wat surplus is en kunnen wij dit terug zien in onze data?

Aan analyses, conclusies en interpretaties wordt hard gewerkt. Een overzicht hiervan zal spoedig volgen. Naast waarnemingen speelt echter de mening van de participanten voor ons ook een grote rol. Daarom vinden er gedurende het experiment interviews plaats met verschillende participanten. Aan de hand hiervan komen wij tot nieuwe inzichten over ons project en op ideeën voor de toekomst.

Hier volgt een transcript van een interview met Serena uit Yaokecha:

Peter: How do you like the project so far?

Serena: I like the project, it is very good!

Peter: So does the daily basic income of 1000 UGt have an impact on your life?

Serena: The basic income has a great impact on my life! Everyday I buy beans at your market with the IOU you give to me. Some of those beans I use to eat the same day, but some I can save. Then, every couple of days I have saved enough beans to make a whole meal for my family. My family and I have much more to eat now than we had before!

Peter: It sounds like you generally spend your IOUs on the same day, is that correct?

Serena: Yes that is true. I spend my IOUs always on the same day as I get them. I lack the resources to save them any longer. I just need to buy those beans.

Peter: Since you spend your IOUs every day, you are also not paying charges on them. Do you understand how that works?

Serena: Yes, I understand the charges. Also that it means that I can better spend my IOUs. But for me, I spend them daily anyways because I need the beans to make dinner. So those charges do not really bother me.

Peter: Eventhough you are not spending much charges on your IOUs, you are still paying some charges on your account balance. These charges go to the Community Fund. What do you think about the Community Fund?

Serena: It think the Community Fund is a good place to pay charges to. Everyone pays some charges to it and we can decide all together what to do with the money. This brings the community together. I think it is a sign of unity!

Peter: What about the Timemoney. Would you not rather get a Basic Income in UGx?

Serena: Well, I would accept both. For me they both have the same result. I can buy goods from your market in Timemoney. That is exactly the same thing as I would do with real money.

Peter : And do you maybe even see a benefit of Timemoney over Uganda Shillings?

Serena: The benefit is that I can feed on eggs that you sell at your market. With Uganda Shillings I maybe would have bought different goods, but eggs are fine. Before I did not eat much eggs, so that is a benefit for me.

Peter: Would you rather have a daily, weekly or monthly basic income?

Serena: The daily income is alright. In the end the amount adds up to the same anyway. And I need the money to buy food from. A weekly amount would also be possible, but then I would try to save more goods for the time in between.

Peter: But a monthly amount of around 30.000 UGt would not work for you?

Serena: No, not a month! That would be toe long. Even though it is a big amount then. I cannot wait that long!

Peter: Thank you so much for your time and honest answers. See you tomorrow at the market again.

Serena: Thank you!

klein fototje

Oduba Wilfred, Serena Orwinya, Peter van Lunteren

Dinsdag 13 juni:

Er zijn veel verschillende methoden om het economische gedrag van participanten binnen het IOU Market experiment te beïnvloeden. Allereerst speelt de hoogte van bijvoorbeeld LIFE, Charges en Surplus een belangrijke rol. Daarnaast is van belang in hoeverre de gemeenschap van deze economische variabelen om de hoogte is en deze begrijpt (zie maandag 12 juni). Het economische gedrag, en daarmee de  manier waarop participanten met IOUs omgaan, bepaald uiteindelijk de mate van locale economische groei. Tot dusver worden IOUs enkel uitgegeven voor de door ons aangeboden goederen. Één van de doelen is om genoeg vertrouwen in IOUs te creëren zodat deze ook tussen participanten onderling verhandeld worden. Om dit proces opgang te helpen, besloten wij een handje te helpen. Dit deden wij door niet alle goederen die wij op onze markt verkopen aan te schaften op de markt in Nebbi. Wij kochten in plaats daarvan een deel van onze producten (gele bonen) rechtstreeks van een participant.

Lokaal geproduceerde bonen verkocht op de IOU Market!

Yaokecha – wij kochten bonen van een participant tegen betaling in Ugandese Schilling (UGx). Deze bonen verkochten wij vervolgens tegen betaling in IOUs op onze markt. Kortom, wij stellen door de introductie van LIFE in een locale munt (IOU), de participanten in staat meer lokaal geproduceerde goederen te kopen en verkopen. Hierin functioneren wij echter nog wel als tussenpersoon.

Participanten verhandelen IOUs onderling!

Yaokecha – nadat bovenstaande handel goed verliep en alle bonen snel verkocht waren, besloten wij een volgende stap te nemen. Wij boden de lokale bonenverkoopster een nieuwe deal aan; wij kopen dezelfde hoeveelheid bonen, deze keer betalen we echter voor de helft met IOUs. De verkoopster dacht hier kort over na en accepteerde toen ons voorstel. De nieuwe goederen verkochten wij direct weer op onze markt aan andere participanten. De bonenverkoopster heeft het systeem van de charges blijkbaar goed begrepen, want zij besteedde direct weer al haar zojuist verdiende IOUs bij ons op de markt. In feite namen wij in dit experiment de rol aan van een participant. Wij kochten bonen met IOUs, hetgeen elke andere willekeurige participant ook had kunnen doen. De verkoopster accepteerde deze deal, wetende dat ze de verdiende IOUs bij ons kan besteden zonder hier verlies op te maken.

fpetermarktilefonderwegile1

Maandag 12 juni:

Na de eerste drie dagen in het experiment zijn er al erg interessante resultaten waargenomen. Ook zijn er enkele technische problemen en andere uitdagingen opgedoken waar hard aan gewerkt wordt. Lees hieronder verder over een aantal uitgelichte resultaten, de mening en motivatie van participanten over hun economisch gedrag en onze interpretaties hiervan.

Resultaten
Het percentage gespaarde IOUs is dagelijks en per dorp verschillend. In Yaokecha worden steeds meer IOUs uitgegeven, terwijl in Unjuku een omgekeerde trend zichtbaar is. (Zie grafiek)

graph_www

Eerder gaven wij een overzicht van alle informatie die voor aanvang van het project aan de participanten gegeven is. Ook tijdens het project wordt steeds weer extra uitleg gegeven om de participanten zo goed mogelijk op de hoogte te stellen over mogelijke gevolgen van hun acties. Dit gebeurd steeds vóór dat de IOU Markt van start gaat. De conclusies die participanten hieruit trekken, zijn deels terug te zien in de grafiek. Hieronder volgt een overzicht van de betreffende informatie.

Yaokecha 
Zaterdag
1) Iedere participant heeft een persoonlijk account in het STSF;
2) LIFE wordt dagelijks, na vertoning van een geldige cashcode, op dit account bijgeschreven;
3) Gespaarde IOUs hebben een dagelijkse charge die vanuit het account betaald kunnen worden;
4) Dagelijks wordt er een bedrag bijgeschreven indien er geen disbursement plaatsvindt. (surplus)

Zondag
1) Door IOUs uit te geven, worden charges ontweken. De accumulatie van de surplus gaat echter door, hetgeen als resultaat heeft dat het saldo in het STSF sneller zal toenomen;
2) Dit werd gekoppeld aan een voorbeeld: Indien alle IOUs dagelijks, zonder charges, uitgegeven worden, kan het voorkomen dat een participant op een gegeven dag 2 IOUs ontvangt.

Unjuku
Zaterdag
Hier werd dezelfde informatie gegeven als in Yaokecha (zie hierboven).

Zondag
1) Indien veel participanten hun IOUs sparen en vervolgens op dezelfde dag willen uitgeven, garanderen wij niet dat de IOU Market aan deze vraag kan voldoen;
2) Indien charges betaald worden, gaan deze niet alleen naar het Community Fund, maar ook een deel naar het Uganda Mutual Fund, waar minder directe controle over is.

Interpretaties economische gedrag
De aanvullende informatie van zaterdag heeft in beide dorpen niet tot een toename in uitgaven van IOUs geleid. In Unjuku nam deze zelfs verder af en werd er meer gespaard. De extra uitleg op zondag in Yaokecha, en met name het gegeven voorbeeld, resulteerde in een substantiële afname van gespaarde IOUs. Vermoedelijk hebben participanten het principe van de Charges en de Surplus begrepen en hun gedrag hierop aangepast. De extra informatie op zondag kwam voort uit een discussie die pas ná de IOU markt plaatsvond. Na de discussie werden wij gevraagd om de markt opnieuw te openen. Een groot deel van de participanten gaven hun IOUs alsnog uit, hetgeen duidt op een bewuste omschakeling in spaargedrag.

In Unjuku nam de spaartrend verder toe. Dit kan deels te maken hebben met een relatief grote hoeveelheid afwezige participanten (13) op zondag. Hierdoor zijn er minder IOUs in omloop gekomen en konden er ook minder, reeds circulerende, IOUs besteed worden. Een andere factor voor het hoge spaarpercentage in Unjuku relatief aan Yaokecha, kan zijn dat hier het voorbeeld m.b.t. tot de surplus niet gegeven is.

Redenen om te sparen volgens de participanten
Yaokecha – uit enkele interviews met participanten kwam naar voren dat IOUs gespaard werden om in een later stadium, in één keer, grotere hoeveelheden van de op de IOU Market aangeboden goederen te kunnen kopen. Een andere aangegeven aanleiding om te sparen was dat er de volgende dag mogelijk andere, aantrekkelijkere goederen zouden zijn.

Unjuku – hier werd steeds hetzelfde antwoord gegeven op de vraag waarom er gespaard wordt. Men wil de charges betalen, zodat het bedrag in het Community Fund toeneemt. Hierdoor kan de gemeenschap samen beslissen wat er met hun geld gebeurd. Dit antwoord werd ook gegeven nadat uitgelegd is dat een deel van de charges in het Uganda Mutual Fund terecht komt.

Vrijdag 9 juni:

Vandaag is de uitvoering van het experiment begonnen! Inmiddels is naast Unjuku ook een tweede dorp, genaamd Yaokecha, geselecteerd. De trial kan zodoende in beide gemeenschappen gelijktijdig van start gaan.

In beide dorpen werden wij erg hartelijk ontvangen. Het dorpshoofd heette ons welkom en introduceerde ons aan de gemeenschap. Er werd een gezamenlijk gebed gedaan en een agenda opgesteld voor de verloop van de bijeenkomst. Ibrahim, Leon en Peter introduceerden zichzelf, AFARD en INclusion. We legden globaal uit wat het experiment inhoud. De gemeenschap werd op de hoogte gesteld van de volgende aspecten:

1) Basisinkomen (LIFE); wordt dagelijks uitgekeerd in de vorm van een IOU;

2) IOU; hiermee kunnen bij ons goederen gekocht worden, hierover worden dagelijks charges betaald als ze niet bij ons uitgegeven worden, deze mogen ook onderling verhandeld worden;

3) Dat het experiment deels bedoelt is als test van onze techniek en deels als test voor de introductie van Tijdgeld (UGt);

4) Onze verwachting dat LIFE in de vorm van Tijdgeld een grotere impact kan hebben op de locale economie ten opzichte van LIFE in UGx.

Na deze uitleg over het project kon de selectieprocedure ingang gezet worden. In Unjuku was deze selectie al gemaakt, aan de hand van het reeds lopende project, in Yaokecha daarentegen was dit een breedvoerig process. Aanzienlijk meer dan 40 leden van de gemeenschap wensten mee te doen als participant van het experiment. Er volgde een selectieprocedure geleid door het dorpshoofd en de Community Development Officer (CDO). Na deze selectie kon het eigenlijke experiment beginnen.

Techniek
De enrollments van de participanten aan de hand van de Fingerprintscanners verliep feilloos en produceerden geldige cashcodes. Zij kregen elk 1000UGt bijgeschreven op hun STSF account. Hiermee werden IOU’s gekocht. Achteraf, in de verwerking van de verschillende transacties, doken er enkele overzienbare problemen op waaraan nu gewerkt wordt.

IOU Markt
De participanten kregen na de enrollments en het uitkeren van de IOU’s de mogelijkheid hiermee bij ons goederen (witte en gele bonen) te kopen. In Yaokecha besloten 23 van de 40 participanten dit te doen, in Unjuku waren het 11 van de 40.

Interpretaties van het resultaat
Verwacht hadden wij dat een groter deel van de participanten hun IOU voor bonen zou ruilen. Het, in onze ogen, grote aantal gespaarde IOU’s kan mogelijk wijzen op het vertrouwen dat deze ook morgen nog van waarde zullen zijn en wordt de dagelijkse charge aanvaard. Mogelijk hopen de participanten dat er morgen andere, mogelijk aantrekkelijkere, goederen te kopen zijn. Mogelijk zorgt de eenvoud van de aangeboden goederen ook voor een overschot in de betreffende dorpen en daarmee tot minder vraag doordat participanten de ingekochte goederen delen.

IMG_0262 IMG_0236

Woensdag 7 juni: 

Na een lange, maar erg mooie, reis zijn we aangekomen in Nebbi. Na een warm welkom bij AFARD stond er nog veel op het programma voor vandaag. Om morgen al de eerste IOU’s te verhandelen op de IOU market in Unjuku, dienden er nog een aantal voorbereidingen getroffen worden. In overleg met Ibrahim Bashir (AFARD) hebben wij het dagelijkse Basisinkomen (LIFE), de Surplus, de Muturity period en alle Fees en Charges bepaald. Het systeem is er klaar voor!

Op de locale markt in Nebbi hebben wij bonen en cassave ingekocht om deze morgen op de IOU market tegen betaling van IOU’s te verkopen. Hoewel de selectie van het tweede dorp nog niet geheel afgerond is, hiervoor wachten wij nog op toestemming, is met betrekking tot Unjuku alles rond. Zodoende zal het experiment morgen in Unjuku van start gaan!

DSC_0021DSC_0012

Maandag 29 mei: 

Aanstaande zondag is het zover! Wij (Leon en Peter) vertrekken wederom naar Nebbi, Uganda om samen met de lokale organisatie AFARD aan de slag te gaan met een nieuw project. Deze keer zullen we een sociaal-economisch experiment met een lokale munteenheid uitvoeren. De voorbereidingen zijn al een tijd in volle gang en we hebben er vertrouwen in dat het goed gaat uitpakken! Het volgende bericht kan aanstaande dinsdag verwacht worden.

IMG_0204

 Woudrichem 16 december 2016:

INclusion draagt bij aan bijeenkomst over basisinkomen

Werkplaats De Gruyter uit Den Bosch nodigde ons uit om mee te denken voor een geslecteerd publiek van 25 mensen. Hieronder de samenvatting van onze presentatie, download de powerpoint hier: presentatie 16 dec 2016 zonder film.pptx .
INclusion heeft als doel om zonder winstoogmerk extreme vormen van armoede te bestrijden, in gemeenschappen waar dit veel voorkomt, door middel van logistieke oplossingen en methoden die donoren in staat stellen om op effectieve wijze persoonlijk de allerarmsten te ondersteunen bij het bereiken van de economische voorwaarden voor een menswaardig bestaan. Kortweg: INclusion maakt economisch gereedschap. Concreet: een basisinkomen in een lokale munt.
Het verschil tussen rijk en arm wordt wereldwijd steeds groter, een steeds kleiner deel van de mensen bezit een steeds groter deel van de rijkdom. Op 16 december citeerden we dat de 62 rijkste mensen evenveel bezitten als de armste helft van de wereldbevolking – maar dit moet 3 maanden later al worden bijgesteld: het blijken er slechts 8 te zijn.
Hoewel geld op zichzelf slechts een neutraal middel is, leidt de bijzondere en elitaire wijze van onze geldschepping en -beheer tot concentratie van economische macht. Voorheen vond vraag en aanbod een evenwicht op een lokale markt want de afstand tot markten elders bood een natuurlijke beschutting. Door technologische ontwikkelingen zijn de schotten tussen de markten geslecht, en die wereldwijde economisch integratie heeft naast gekende voordelen ook nadelen. Nadelen die isolationisme en protectionisme – de tegenhangers van de vrije markt- ook niet meer kunnen oplossen.
Hier gaat het over die nadelen. Mondiale concurrentie leidt tot mondiale concentratie: van kennis (marketing), van infrastructuur (containers, IT), van geld (in belastingparadijzen) en juridische middelen (overnames, hedgefunds, patenten) en van politieke invloed (lobbyen, regelgeving, belastingvoordelen). Gemeenschappen worden steeds afhankelijker van massaproductie elders, en buiten de succesvolle centra ondervinden marktspelers structurele nadelen (voetnoot). Er zijn gelukkig steeds weer incidentele en tijdelijke uitzonderingen maar die keren de trend niet omdat de structuur van de mondiale markt in het voordeel van de economische centra werkt.
We zoeken een structureel tegenwicht tegen groeiende afhankelijkheid van de mondiale economische centra waarbij de voordelen van de vrije markt behouden blijven. INclusion ontwikkelt voor de verarmde gemeenschappen een basisinkomen in een lokale munt, dat werkt drieledig:

  1. een basisinkomen zorgt dat er geld binnenkomt
  2. omdat men het basinkomen in lokale munt kan aannemen, blijft het geld ook lokaal
  3. door een inflatoire prikkel circuleert het lokale geld sneller.

Vraag èn aanbod nemen toe, de gemeenschap produceert meer, en ook meer voor eigen behoefte.
Naast deze economische effecten hebben zowel een basisinkomen als een lokale munt positieve sociale effecten. Ook voor de economische winnaars. De sociale cohesie neemt toe, een gemeenschap is meer in staat zijn eigen toekomst vorm te geven. Het gaat erom of we met elkaar de oorzaken van ongelijkheid willen aanpakken. Het basisinkomen en de (parallelle) lokale munt —elk apart maar vooral in combinatie met elkaar— kunnen in iedere willekeurige omgeving met wat aanpassingen gewenste effecten teweeg brengen. Maar wat kost het en wat levert het op? Dat onderzoeken we.
In Unjuku, een dorp in Uganda, heeft INclusion op dit moment een pilot waarbij het krijgen van een basisinkomen gecombineerd met de lokale munt word aangeboden. Deze pilot is de voorloper van een 7 jaar durend project. Mensen uit de gemeenschap van de pilot volgden een training om met de principes van het project kennis te maken. Daarnaast hebben ze geoefend in het systeem. Zij kunnen nu als agenten fungeren voor de overige deelnemers van de pilot. Ten tijde van de pilot wordt de software en biometrie voortdurend getest en waar nodig bijgesteld.
Ook in Nederland (in het gebied rond de Merwede) start een proef met een lokale munt systeem, om de werking en gevolgen van zo’n systeem vanuit de praktijk te begrijpen. Ieder kan deelnemen.

(Voetnoot:) Structurele nadelen die het midden- en kleinbedrijf in de periferie ondervinden:

  • hun lokale afzetmogelijkheden beperken zich tot relatief dunbevolkte gebieden met een verarmde bevolking die weinig geld heeft te besteden waardoor de vraag (ondanks gevoelde behoeften) uitvalt
  • productie van primaire grondstoffen (olie, agrarische producten) zonder toegevoegde waarde
  • slechte onderhandelingspositie tegenover spelers uit economische centra
  • moeizame financiering
  • bemoeilijkte toegang tot infrastructuur (logistiek en marketing)
  • laag opleidingsniveau en braindrain
  • culturele dominantie (juist lokaal zijn lokale producten niet trendy).

Stand van zaken project Unjuko november 2016:

Inmiddels zijn we alweer een maand terug in Nederland. Het project draait volgens Ibrahim (medewerker Afard) naar tevredenheid. De getrainde agenten hebben nog wel moeite hun rol als agent op zich te nemen. Twee weken geleden is Ibrahim door een ongeval met de boda boda ruim een week uitgevallen. Het lijkt dan te stagneren. We gaan met hem bespreken hoe we dit positief kunnen beinvloeden.  Het ontbreken van computervaardigheden is waarschijnlijk een belangrijke factor. Op dit moment beschrijven we de training en komt er een werkboek met foto’s hoe de stappen in het systeem werken. Dit zal de agenten extra ondersteuning geven. Ibrahim is positief over deze ontwikkeling.

Nu de pilot wat langer loopt komen de verschillen ook meer naar voren en blijkt het moeilijk om een verandering op langere termijn te bewerkstelligen. Ibrahim besteed hier aandacht aan hij houd het gesprek over de ontwikkeling van het dorp gaande. De blijvende verandering in gang zetten word in deze pilot bemoeilijkt door de tijdsperiode en het aantal deelnemers.

Het “papieren”geld is voorzichtig ontvangen en word door een enkeling gebruikt. In december evalueren we uitgebreider met Ibrahim

Bezoek Nebbi, Uganda door Michiel en Jose, okt 2016

Vrijdag 7 oktober: 

We vertrekken naar Uganda. De reis ging voorspoeding en om 2:00 landden we in Entebbe de voorstad van Kampala. Vanaf het vliegveld werden we met de taxi naar het busstation in Kampala gebracht. Ook ‘s nachts is er volop leven in Kampala. In de buurt van het busstation werden we afgezet en algauw bleek dat er echt geen stationsrestauratie of iets dergelijk was. Een jongeman ontfermde zich over ons (uiteraard tegen betaling). In een achteraf straatje werden we naar een vrouw gebracht die thee voor ons maakte op een vuurtje. Ook lagen er zoete aardappelen, de stad oogt armoedig en langs de kant liggen volwassenen en kinderen te slapen. Het zou nog een paar uur duren voordat de eerste bus vertrekt naar Nebbi onze eindbestemming. Als snel werd duidelijk dat het niet helemaal zeker was of de eerste bus wel om 6 uur zou vertrekken zoals we gehoopt hadden. De bussen vertrekken namelijk niet op tijd maar als ze vol zijn. We hebben nog een poging gewaagd om met een kleine bus mee te gaan. Maar ook die plannen wijzigde want de kleine bus ging pas zondag. Vanaf 6 uur konden we een kaartje voor de bus kopen en om 7:30 vertrok de bus. De verwachting was nog 5 uur reizen maar dit werden er 7. De reis was een belevenis opzich. Door vele kleine dorpjes reed de bus en in een aantal dorpjes was er een stop moment, de lokale bevolking bood hun eten en drinken aan bij de bus.

img_4012-kopie

Ze waren duidelijk niet gewend om blanke mensen zien. Kampala en de busreis naar Nebbi liet ons direct kennismaken met de reden van onze komst, het confronteert ons met de oneerlijke verdeling in de wereld. Het voelt goed om na jaren van voorbereiding hier te zijn en het project concreet vorm te gaan geven. Ons hotel is sober, er is geen toilet maar een gat in de vloer en mijn douche werkt niet behoren. Ook is er geen werkende internet verbinding. Gelukkig zit er een internet cafe om de hoek. We besluiten ‘s avonds te gaan eten in een ander hotel om daarna te beslissen of we later deze week van hotel zullen wisselen. In de tuin van het GAF hotel treffen Alfred de directeur van Afard. Hij is daar met een aantal andere zakenmensen uit Nebbi. Ze zijn geinteresseerd in wat wij komen doen en met bespreken ons idee van “local currency”.  Juridisch gezien  zijn het transacties die afgehandeld worden met leningen in bestaande valuta. Inclusion maakt het mogelijk om deze leningen als een giraal betaal middel in te zetten. Voor de kleine lokale markt kunnen zij zich het nut voorstellen maar vragen zich af wat het op de grote markt doet en hoe dat werkt voor mensen die de grote markt nodig hebben om inkopen te doen. (denk hierbij bijvoorbeeld aan de eigenaar van het bezinestationnetje)

Zondag 9 oktober

Vandaag ontmoeten we Ibrahim, een medewerker van Afard. Hij heeft met de dorpelingen van Unjuko afgesproken dat we kunnen komen kennismaken. Unjuko is voor ons het test dorp. 3 maanden lang gaan zij de irisscanner, fingerprintscanner en de software rondom de registratie testen voor ons. In deze maanden ontvangen zij ook een basisinkomen. Met dit dorp gaan we ook het idee van een lokale munt bespreken en invoeren. Het zal niet makkelijk zijn om deze mensen mee te nemen in een voor hen volledig onbekende wereld en hun vertrouwen te winnen zodat ze ook bereid zijn om in het dorp de lokale munt te introduceren. Om de uitleg van het project te vergemakkelijken is er een spel ontwikkeld wat we in het dorp en tijdens de training zullen gaan spelen. Vanuit Nebbi lopen we naar Unjuko over stoffige weggetjes. Unjuko is een dorpje wat niet op de navigatie te vinden is en het dorp heeft bij de ingang ook geen naambordje. Het is een dorpje wat zo uit een Afrikaanse film zou kunnen komen met huisjes die doen denken aan de Negerhut van oom Tom.

nebbi_oct_2016_1

Het eerste wat in we in het dorp zien is de waterput waar vrouwen en kinderen water staan te pompen. We lopen door worden door Ibrahim naar de juiste plek geleid. De bewoners zitten al klaar en we worden met geklap ontvangen. Onder de boom staat een bank voor ons klaar. De dorpelingen zijn op de hoogte wat we komen doen maar de inhoud van het project is toch nog onduidelijk voor hen. Na de kennismaking komt er een stroom van vragen los die Michiel zo goed mogelijk probeert te beantwoorden. We spreken af de volgende dag het spel te komen spelen. Er zijn wat problemen met de registratie en de irisscanner. Gelukkig is het probleem snel helder en kan het goed verholpen worden. Na het bezoek gaan we terug naar Nebbi, achter de schermen is nog veel werk te verzetten en Michiel loopt met de software nog steeds tegen bugs aan. Ik ben geen ICT vrouw en meestal begrijp ik er niet zoveel van maar ik heb inmiddels al zo vaak mee moeten kijken dat ik denk dat ik er vannacht zelfs van ga dromen. Woensdag start de training en dan moet de software eigenlijk zo goed mogelijk draaien. In Nebbi is er altijd leven en er hangt een gezellig sfeer. Op straat worden veel lokale producten verkocht en tegen de avond komen de vrouwen om te koken op straat. Bekent Ugandees eten is oa Muchumo, Matooke, Kalo en Posho. Dit gedeelte van Uganda hoort niet tot de toeristische route dus westers eten is er niet te krijgen. Over de afrikaanse landen gaan spookverhalen rond over het gevaar van oa lokaal eten maar we gaan er maar vanuit dat dat wel mee zal vallen. Tot nog toe vind ik het eten hier lekker en heeft wel iets om langs de kant van de weg op een bankje te eten terwijl op een kolenvuurtje het eten word gekookt.

nebbi_oct_2016_2

 

Maandag 10 oktober

Vanmorgen met de bodo bodo taxi naar Unjuko gegaan,

nebbi_oct_2016_3

samen met de dorpelingen alle materialen voor het spel verzameld. In korte tijd hadden we mais, bonen, veren, milit en rijst op het kleed liggen en kan het spel gaan starten. Ibrahim is er ook bij en vertaald voor ons naar de lokale taal want de meeste spreken niet of nauwelijks Engels. Vol enthousiasme word het spel gespeeld maar het is best ingewikkeld voor de dorpelingen om te begrijpen wat ze aan doen het zijn en wat het voor hun dorp kan betekenen.  Na een paar uur ronden we het spel af en spreken af morgen weer te komen.

 

nebbi_oct_2016_4nebbi_oct_2016_6

 

Er zijn veel vragen bij gekomen in de hoofden van de dorpelingen en dat is dan ook precies wat we willen. Met hen nadenken over hun situatie en mogelijke oplossingen daarin. Duidelijk is al wel dat mensen niet meer een oplossing verwachten voor hun armoede. Het is zo, het is al altijd zo geweest en het zal dus ook wel zo blijven. Toch zit er onder deze gelatenheid wel een wens op een beter en makkelijker leven. Bij deze wens hopen we aan te sluiten en hen uit te dagen na te denken over een oplossing en verbetering van hun situatie. Met een hoofd vol indrukken verlaten we het dorp weer. We zijn benieuwd of de dorpelingen er morgen weer zijn en met ons verder willen. Unjuko is het testdorp maar niet het dorp waar we de komende zeven jaar ondersteuning gaan bieden. Vanuit dorpelingen zijn hier vragen over gesteld. Unjuko is rijker dan het dorp waar ons project van 7 jaar gaat plaats vinden maar toch is ook in Unjuko de situatie schrijnend. Er ontstaan bij ons al nieuwe ideeën om dit dorp gezamenlijk met de zakenmensen van Unjuko te ondersteunen. We hopen dat deze zakenmensen hierover met ons in gesprek willen gaan. Om het spel te vergemakkelijken beelden we de stappen in het spel uit met tekeningen. Nu de materialen bekend zijn waarmee we werken kunnen we dit nog weer meer toespitsen op de situatie in Unjuko. Michiel is nog druk met de laatste bugs maar het lijkt erop dat bijna alles onder controle is. Dat is veelbelovend en fijn want woensdag start de training. In de avond wisselen we van hotel. In het Gaf hotel is nog plaats, dit betekend een toilet en een werkende internet verbinding. :)

Dinsdag 11 oktober

We gaan weer terug naar het dorp samen met Ibrahim. Dit keer gaan we met onze eigen bodo bodo taxi.

nebbi_oct_2016_5

Als we aankomen op de plaats waar we de vorige keer het spel speelden is het nog rustig. Alleen wat kinderen komen bij ons zitten en bekijken ons aandachtig. We zijn benieuwd of de dorpelingen weer komen maar al gauw komen de eerste aangelopen. Ze hebben van te voren al nieuwe materialen gezocht voor ons. De bonen die als geld dienen hebben ze netjes gebundeld in oud plastic. Na het spelen van het spel word duidelijk dat er meer mensen zouden mee willen doen met de training dan gedacht werd. Dit is goed nieuws en natuurlijk mogelijk. Gisteren heb ik foto’s gemaakt van een aantal kinderen en jonge meiden. Deze heb ik voor hen uitgeprint en meegenomen ook heb ik een mix van zoute en zoete drop meegenomen. Het proeven hiervan leverde hilarische momenten op. Zoute drop werd niet gewaardeerd, zoet door sommige wel een beetje. We verlaten het dorp en gaan naar de office van Afard.

nebbi_oct_2016_13

 

Samen met Ibrahim bespreken we de training voor en maken we een agenda voor morgen. Om de dorpelingen direct te laten kennismaken met wat het project nu inhoud hebben we bedacht om het budget voor de cursus inclusief de verblijfskosten zoals lunch in het fonds te stoppen. De dorpelingen regelen dan hun eigen eten in samenwerking met elkaar. Hierdoor blijft het geld wat hieraan uitgegeven word binnen het dorp en aan het eind van de twee weken is hun fondsgeld ook nogeens gegroeid. Ze kunnen dan kiezen om het geld in Ugandese Shilling uit betaald te krijgen of ze houden het in het fonds. Volgens de medewerkers van Afard is dat best een dingetje voor de dorpelingen omdat het volledig anders is dan zij gewend zijn. Toch is het zeker het proberen waard. Juist door mensen af en toe uit hun comfortzone te halen ontstaan er nieuwe goede ideen en initatieven. In de avond maken we tekeningen in het groot voor het spel en Michiel test nog een keer de software. En gelukkig het draait als een zonnetje

nebbi_oct_2016_8

Woensdag 12 oktober

De eerste trainingsdag. Ibrahim legt de agenda uit en begint met de do en de dont’s. Algauw blijkt dat iedereen geinteresseerd is maar het ook moeilijk vind om te begrijpen. Michiel vertelt over de start van inclusion, korte schets van de wereld economie, verdeling van rijk en arm in de wereld en het idee om mee te werken aan een blijvende verandering voor de gemeenschap. Voor de meeste is dit te abstract en men heeft weinig vertrouwen dat de armoede minder word het is immers altijd al zo geweest. Ze zijn wel geinteresseerd in onze gedachten erover en we bespreken met hen dat we hen in de 6 trainingsdagen stap voor stap door de theorie leiden en het hele registratie en betalingsproces op de software. Daarna word ons voorstel besproken m.b.t. het budget. En zoals we verwachten was dit een soort cultuurschok en er moest over gediscuseerd worden. Jammer dat we dit niet konden volgen maar de gezichtsuitdrukkingen en manier van praten met elkaar zei genoeg. Na verloop van tijd nemen ze het besluit, ondanks dat ze  het eigenlijk een wonderlijke gang van zaken vinden, gaan ze toch akkoord, omdat duidelijk wordt dat ze door betaling in het fonds geld op zak houden en daardoor uiteindelijk een stuk beter af zijn. De eerste stap in het winnen van het vertrouwen. We lunchen met elkaar in een restaurantje om de hoek.

nebbi_oct_2016_9

In middag kunnen degene die als agent voor het project willen werken zich registeren. Na wat aarzelingen of ze het wel zouden kunnen en vragen over wat het allemaal inhoud gaat ook dit keer de hele groep overstag en registreren zich. Het invoeren van de gegevens van de agenten valt nog niet mee. De meeste hebben nog nooit met een laptop gewerkt. Er gaat soms wat mis, raken documenten kwijt of worden verkeerde documenten geopend omdat mensen onbedoeld op verkeerde knoppen drukken. Maar uiteindelijk lukt het iedereen en kan iedereen tevreden naar huis gaan.

nebbi_oct_2016_10

We kijken tevreden terug op de dag en zijn benieuwd hoe het morgen zal gaan. Omdat de internet verbinding slecht was in het kantoor van Afard die dag moet er savonds nog het een ander geuploald worden naar de site van Inclusion.

Donderdag 13 oktober

We zijn benieuwd of iedereen terug komt vandaag en hoe ze de dag van gisteren ervaren hebben. Als we aankomen blijkt een gedeelte van de groep al aanwezig te zijn en groeten ons opgewekt en lijken allemaal weer zin in de dag te hebben. Ook hebben ze nogmaals gezorgd voor de aanvulling van materialen bij het spel. Deze morgen gaat het vooral over de functies van geld. En met name over zwakke en sterke valuta. Een zwakke munt bevordert de handel, een sterke munt is goed voor het sparen. Sparen met zwak geld heeft vaak niet het gewenste effect omdat het geld zijn waarde niet zo goed behoudt. De Ugandese shilling is zwak ten opzichte van de euro. Veel zakenmensen zetten een gedeelte van dat geld dan ook om in dollars en/of euro’s.

Met onze lokale  (fictieve) munt brengen we een combinatie van sterk en zwak geld in omloop. Mensen die  ervoor kiezen hun basisinkomen in de vorm van de lokale munt ontvangen basisinkomen in de vorm van zwakgeld om de handel in het dorp te stimuleren. Maar ze ontvangen ook een recht en dat recht stelt hen in de gelegenheid om rente te ontvagen in een sterke variant (onze euro) en zo te sparen. Het is niet gemakkelijk dit goed uit te leggen maar langzaamaan beginnen de cursisten het te begrijpen en de meerwaarde te zien van de lokale munt i.p.v. de ugandese shilling. We nemen een pauze en de groep heeft blijkbaar besloten gisteren dat ze gezamelijk voor eten zouden zorgen en in deze pauze is het tijd voor hun ontbijt. Ze komen me trots halen naar de hal waar al het eten staat uitgestalt, gemaakt door een vrouw uit het dorp. De komende dagen willen ze ons zoveel mogelijk verschillende Ugandese gerechten laten proeven. Tot nog toe vind ik het eten allemaal wel lekker en zorgen of het eten wel oke is heb ik allang niet meer. Dus ik laat mijn bord gewoon volscheppen en onder toeziend oog van zo’n beetje de hele groep moet ik het ontbijt proeven. Aardappelen, bakbanaan en saus. Men is zichtbaar blij dat ik mee eet met hen en hun inzet waardeer. In de pauze maakt men ook gebruik om met mij op de foto te gaan. Ik denk dat ik nog nooit zoveel op de foto ben geweest als de afgelopen 5 dagen. Ik laat hen zien wat een selfie is. Dit hebben ze nog nooit gezien maar ze vinden het erg leuk.

img_4241img_4263

Na de pauze gaan we verder met het spel en het is opvallend dat iedereen nu alleen nog maar kiest voor het lokale geld. Blijkbaar zijn ze van plan goed uit te zoeken wat dat hen op kan leveren. Tijdens de lunch ontstaat een zelfde ritueel als bij het ontbijt. Onder toeziend oog van allen moet ik alles proeven, rijst, suddervlees maar dan van geit ipv rund, en kalo (een soort brooddeeg van casava wat je in de saus van het vlees doopt) Na de lunch gaan we verder met de computerles en het aanleren van de vervolgstappen die de agenten moeten weten om de dorpelingen hun basisinkomen te kunnen geven. Als je nog nooit achter een laptop hebt gezeten is dat echt een moeilijke opgave. Maar hierdoor laat men zich niet weerhouden.

nebbi_oct_2016_11nebbi_oct_2016_12

Aan de cursus neemt een oude man deel. Ik denk dat het meeste langs hem heen gaat, soms doet hij een klein dutje en het spel doet hij in zijn tempo waardoor hij regelmatig wat stappen achterloopt. Bij het invoeren op de laptop zijn altijd medecursisten die hem helpen. Hij lijkt wel te genieten, hij spreekt bijna geen engels dus verbale communicatie is lastig. Maar dat weerhoud hem er niet van om contact te zoeken en regelmatig zoekt hij mij op om even mijn hand vast te pakken. Tijden de evaluatie geef hij nog veel niet te begrijpen maar dat hij weet dat wij het manna uit de hemel brengen.

Vrijdag 14 oktober
De laatste trainingsdag van deze week. Ibrahim geeft een van de deelnemers de leiding om met de andere deelnemers te bespreken wat nu de kern is geweest van de training tot nu toe. Het fijn om te merken dat de meeste deelnemers dit goed kunnen verwoorden en de interesse voor de lokale munt groeit. De vragen waar ze zelf niet uitkomen worden in het Engels voor ons vertaald. Het grappige is dat ook al verstaan we niks van wat ze zeggen dat we inmiddels door de nonverbale signalen en groepsdynamiek toch merken als er ergens een foutje in sluipt. Dat zijn de momenten waarop we zelf om een vertaling vragen en mee kunnen gaan in hun discussie. Daarna spreken we met de deelnemers over de fasen in een economie, wat zorgt voor een groed jaar en wat voor een slecht jaar? Welke lokale produkten zijn en van welke producten zijn ze afhankelijk van de grotere markt in Uganda?
Verder spreken we uitgebreid over het community geld en de rente die zij daarnaast ook ontvangen in het fonds. De deelnemers hebben de neiging dit te verwarren met elkaar.
Alle registraties van de agenten zijn succesvol opgenomen in het systeem en de deelemers krijgen van ons hiervan een uitdraai. Dat maakt het voor hen tastbaarder en kunnen ze bij het invullen van nieuwe gegevens nog eens extra terug kijken hoe het moet. De comupterles word herhaald. We beseffen heel goed dat we veel van de deelnemers vragen. Ze hebben geen enkele computerervaring en het invoeren van de gegevens luistert nauw. Na de lunch is de puf er bij iedereen wel uit. Drie dagen iets anders doen dan ze gewend zijn, veel nieuwe dingen leren maakt dat er eigenlijk geen informatie meer bij kan. We besluiten vroeg te stoppen. We zijn tevreden over het behaalde resultaat, eerlijk gezegd is het meer dan verwacht hadden. We hadden er rekening meegehouden dat er ook mensen zouden afvallen maar ook dat is niet gebeurt.
Op zondag ververst het systeem en kunnen dorpelingen nieuwe cashcodes via de scanners ophalen. Dit geeft ons de gelegenheid om vanaf maandag te werken in de echte omgeving en kunnen de deelnemers in de echte omgeving gaan oefenen. Voor ons en met name Michiel vraagt dat de komende dagen nog de nodige voorbereidingen. Het is fijn om twee dagen wat rustiger aan te doen. Volgende week gaan we weer met nieuwe energie verder. We hebben weer een bodo bodo geregeld en gaan de omgeving verkennen.

img_4280img_4260

Zaterdag 15 oktober

Vanmorgen vroeg was de lucht strak blauw dus het beloofde weer een hete dag te worden. Daarom zijn we al vroeg op pad gegaan om de omgeving te verkennen. Met een eigen bodo bodo, fijn omdat je dan wind vangt en niet hoeft lopen in de hete zon. Maar hoe verder we het binneland in gingen hoe slechter de wegen werden en was het een hele toer om alle gaten en moddersporen te ontwijken.  Het landschap is prachtig en we komen door verschillende dorpjes heen. Dorpjes waar helemaal geen licht, winkels of stromend water is. Onderweg passeren we bodo bodo’s  en mensen op oude fietsen die met hun etens en/of handelswaar naar beneden gaan. Het is ongelofelijk wat mensen hier op een fiets krijgen en er dan ook nog mee kunnen fietsen. Ook passeren we verschillende vrouwen met hun hoofd vol takken, uien ed. Ik heb bewondering voor deze vrouwen en kinderen die soms uren lopen met zware ballast op hun hoofd.

img_4292img_4302img_4304

We hadden gehoopt een rondje te kunnen rijden maar al verder rijdend vroegen we ons af of we ooit wel weer op een kruising uit zouden komen. Aangezien we niet wisten hoe ver we precies konden rijden met een tank bezine moesten we overwegen om terug te rijden want de hele weg hadden we nog geen tankstation gezien. In een dorpje vragen we de weg en zij geven aan dat 1 km verderop we af kunnen slaan. Als we daaraan komen zien we een bord: Congo 20 km. Dat is niet helemaal de bedoeling maar bij navraag blijkt dat als we rechtsaf gaan op de weg naar Nebbi uitkomen. Eenmaal terug in Nebbi hebben we het lokale bier geproefd. Michiel vind het lekker maar ik hou er echt niet van. Het smaakt zuur en ziet er in mijn ogen ook wat raar uit. Op een bodo bodo door het binneland rijden betekend ook veel stof happen. Tussen de middag komen we grijs van het stof weer aan bij het hotel.

img_4306img_4300

 

‘s avonds gaan we weer in Nebbi eten. Het is vroeg donker in Uganda en aan het begin van de avond is er juist veel levendigheid. De markt is namelijk altijd ‘savonds. Aangezien er geen straat verlichting is zitten de mensen in het donker op hun kleedjes vis, groente en fruit te verkopen.  Sommige hebben een kaarsje bij hun spullen staan, Het enige licht wat flauw op de markt schijnt komt uit de winkeltjes langs de kant van de weg.  Ik zal de geur van stof, rokerige vuurtjes en verschillend eten nog gaan missen in Nederland.

img_4309img_4310

 

Zondag 16 oktober

Religie is belangrijk voor de Ugandese bevolking. De kerkdiensten starten om 7 uur in de morgen. Het grootste gedeelte van de bevolking is hier Rooms Katholiek maar ik denk toch wel van een andere orde dan in Nederland, katholiek en evangelisch zijn hier meer vermengd met elkaar. Verder is er een kleine moslim gemeenschap. Nadat de kerdiensten zijn afgelopen stromen de straten weer vol en vangt het gewone leven aan. Vandaag gaan we weer op ontdekkingstocht maar nu meer richting de rivier. Ondanks dat we maar enkele kilometers van Nebbi verwijderd zijn is de omgeving hier duidelijk anders. De grond is vochtiger en daardoor staan de velden er prachtig bij. Alles is veel groener en mooier vol gegroeid dan in Nebbi of Unjuko. We kiezen voor de route door de dorpjes heen. Waar de route gisteren vooral over steenachtige grond ging vol met kuilen, treffen we vandaag hele smalle zanderige paadjes aan. Het is soms zo smal dat we twijfelen of dit wel een weg is maar de dorpelingen vertellen ons dat dit echt de weg is en dat we door moeten rijden.  Even verderop ligt de gevangenis van Nebbi, we gaan  kijken. Het is een open gevangenis, overal staan hutjes  waar de gevangen in verblijven, er is geen hek om de gevangenis en op een stoel onder de boom zitten een paar bewakers. Ik maak een kort praatje met ze en wil van hen weten welke afslag we moeten nemen om weer in Unjuko uit te komen. In eerste instantie willen ze mij weer naar de hoofdweg sturen maar als ik aangeef dat ik dat niet wil maar door de dorpjes heen wil denken ze blijkbaar dat je over zulke dingen niet met een vrouw kunt praten. De bewaker zegt tegen mij: Go, bring that man to me. 

Rond de middag zijn we weer in Nebbi. Michiel is druk met de bugs in het systeem, het internet valt opeens weg en zal de hele dag het ook niet meer doen. Dus geen files uploaden in het systeem, blog bijwerken en facetimen met thuis. Maar daardoor onverwacht wel tijd voor het lezen van een boek en genieten van het weer in de tuin.

img_4319img_4316

 

Maandag 17 oktober

Dag vier van de training, iedereen heeft in het weekend weer energie opgedaan. Zoals afgesproken hebben ze alle cashcodes van het afgelopen weekend meegenomen. Ook hebben ze een delicatesse mee genomen voor ons.  Ik krijg een pannetje voor geschoteld en in dat pannetjes krioelt het van de levende vliegen met lange vleugels of vliegende mieren. Ik weet het eigenlijk niet maar  ik kan mij niet voorstellen dat ze dit eten. Er word gelachen om mijn verbazing en ze laten zien hoe ze deze levende diertjes eten met zout.  Wij proberen het ook. Michiel met meer overgave dan ik :) Eerlijk gezegd valt de smaak mij niet eens tegen maar het idee dat ik iets levends zit te eten vind ik maar niks.

img_4320

We gaan verder met een aantal technische stappen en in het systeem leren ze geld naar elkaar overmaken. Voor de een wat makkelijker dan de ander, het blijkt dat er ook een anafalbeet in de groep zit. Maar dat weerhoud haar er niet van om actief mee te werken en zo goed en zo kwaad als het gaat haar gegevens in te voeren.
De discussie gaat vandaag vooral over de community charge. Wat gaan ze doen met het geld dat de gemeenschap heeft gespaard. Een keuze maken is voor hen moeilijk omdat het iets voor de gemeenschap moet zijn en betaald moet kunnen worden vanuit het fonds wat betekend dat het niet op de nationale markt kan.
Opvallend is dat de gemeenschap vooral spreekt uit materialistische dingen. (een traktor, kippenfarm ed) Het is ook wel logisch aangezien ze de handel willen bevorderen maar het geld gebruiken voor zaken zoals scholing kinderen, engelse les en/of leren lezen en schrijven voor volwassenen komt nog niet bij hen op. Doordat de deelnemers tegen de grenzen van het systeem aanlopen ervaren ze dat als frustrerend en dat bemoeilijkt het om creatief te blijven denken. Het is goed voor hen om het even te laten bezinken en morgen komen we erop terug.
In de middag oefenen we nogmaals op de laptops. Het gaat al een stuk sneller dan vorige week. Doordat ze nu in het systeem echt geld overzetten naar elkaar maakt dat het ook leuker voor hen om te doen.
We moeten wel improviseren met de laptops want het internet bij Afard is ook traag en daardoor kunnen we niet met 4 laptops inloggen in het systeem omdat dan alles vastloopt. Maar we laten ons daardoor niet afleiden of frustreren. We bedenken gewone nieuwe werkvormen.
Wanneer de training klaar is en we weer terug zijn in het hotel voegen we de laatste gegevens toe. Helaas valt ook hier het internet weg en kunnen we in het systeem geen voorbereidingen treffen voor morgen. Dat betekent een vrije avond :)

img_4322img_4332img_4327

Dinsdag 18 oktober

Vandaag staat het werk van de agenten centraal en hoe dat beloond word in het systeem. Het is zoeken naar een balans van nieuwe dingen toevoegen en aanleren maar aan de andere kant hen ook niet overvragen. De groep verrast ons want zij hebben hun frustratie van gisteren omgezet  in nieuwe ideeën voor de community account. We voegen hun idee toe in het spel en het word door hen tot in de puntjes uitgewerkt. Ook vertellen ze ons dat ze nadenken over scholing van hun kinderen. Ze discusseren onderling nog wel of dit de community ten goede komt. Maar uiteindelijk besluiten ze dat niet alleen de handel de economie versterkt. Het investeren in hun kinderen is ook goed voor de community en daarom besluiten ze het geld voor beide doelen te gebruiken.
In de middag oefenen we nogmaals het werk van de agenten in het spel en in het systeem.
Vandaag blijkt ook weer dat er voor ons zoveel dingen vanzelfsprekend zijn die voor de deelnemers volslagen onbekend zijn. De agenten kunnen in het systeem inloggen met een paswoord. De meeste hebben geen idee wat een paswoord is en daarom besteden we ruim tijd aan het uitleggen van de beteknis van een paswoord en waarom het nodig is.

Aan het eind van de middag komt Alfred de directeur van Afard langs en hij spreekt met ons en de deelnemers over de voortgang van de training. De reacties van de deelnemers ogen wat onderdanig naar Alfred en allen bedanken hem uitgebreid. Ik geniet er wel van om zo de culturele verschillen te zien en te interpreteren. De deelnemers zijn in iedergeval tevreden met het behaalde resultaat tot nu toe.
Het voorbeeld dat hun dorp te vergeleken is met een lekkende emmer is hen bijgebleven en ze geven aan nu te weten hoe deze gaten kunnen stoppen in de emmer. Morgen alweer de laatste trainingsdag. Het systeem werkt nog steeds goed dus dat beloofd weer een rustige avond te worden

img_4340img_4344

 

Woensdag 19 oktober
De laatste trainingsdag! Er is nog veel werk te verzetten, zeker in het praktisch oefenen. Helaas is het internet weer zo slecht dat we maar met één computer kunnen werken. We starten de dag met het evalueren van de training en bespreken wat de deelnemers ermee gaan doen in hun dorp. Alle deelnemers zijn positief maar dit zegt ook iets over hun cultuur. Uitgebreid bedanken is hier een fatsoennorm. Toch kunnen we uit de evaluatie  halen dat men  in het dorp in gesprek is  hoe ze dit vorm kunnen geven. Het geld in het fonds laten staan i.p.v. het in Ugandese shilling uit te laten betalen is misschien nog wel een brug te ver. Men is zeer geinteresserd maar het is de vraag of er al zoveel vertrouwen is dat ze het geld laten staan ipv cash af te rekenen. Op de eerste dagen hebben de deelnemers meerdere malen gevraagd wat ze moesten doen. We hebben ons uiterste best gedaan niet in die valkuil te stappen. Immers de afhankelijkheid die ze daarmee aan de dag leggen is juist wat we niet willen en waarom we een project zijn gestart wat wezenlijk anders is dan een gemiddeld ontwikkelings project. Een project waar iedereen gelijk word behandeld en geholpen door het aanbieden van een basis inkomen maar zonder voorwaarden en met een keuze vrijheid hoe ze met het basisinkomen willen omgaan. Het fonds is wel wat meer begrensd maar meer in rente percentage, de manier van opnemen ed dan dat er voorwaarde aan verbonden zijn. Ook hier hebben de deelnemers altijd de keuzevrijheid hun geld om te laten zetten in Ugandese Shilling. Op al hun vragen m.b.t. advisering  is het antwoord steenvast geweest dat ze hun eigen antwoord moeten creëren en dat er niemand is die meer van hun problemen weet dan zij zelf. En daarnaast is er ook nog een cultuur verschil. Het enige wat wij kunnen doen is de basis uitleggen van de ongelijkheid in de wereld, de werking van geld, economie ed maar ze moeten hun eigen oplossingen bedenken. Soms was dit frustrerend voor hen maar nu na 6 dagen zijn ze zelf gekomen tot mooie oplossingen die ze kunnen toepassen in de praktijk. Ze bedanken ons voor de vasthoudendheid dat ze zelf hun oplossingen moesten zien te vinden. Ze hebben de vrijheid gevoeld en zijn daardoor juist meer en bovenal anders gaan denken.

img_4352img_4353
Een paar jonge meiden die nog bij hun ouders wonen vertellen dat ze met hun ouders in gesprek zijn om anders om te gaan met de productie uit hun tuinen. Zeker nu er een basisinkomen is voelen ze meer vrijheid om te investeren en nieuwe producten te gaan planten en/of kopen. Het kost ze best moeite om hun ouders uit te leggen wat ze bij ons hebben gehoord en bedacht. Stap 2 is om met hun ouders ook tot actie over te gaan, zover is nog niet iedereen maar ze lijken vastbesloten daar wel uit te komen.
Samenwerking en samenbinding zijn in hun ogen de peilers waarop hun dorp beter kan gaan functioneren. Of ze voldoende hebben begrepen (en of ze er vertrouwen in hebben)dat het fondsgeld hier een belangrijke rol in kan spelen zal de komende tijd nog moeten blijken.
Omdat zij de test pilot doen krijgt niet het hele dorp basisinkomen en dat maakt het invoeren van het fondsgeld wat moeilijker omdat niet iedereen deel neemt aan het fonds. Ook hier zijn veel vragen over. o.a of het mogenlijk is om ook zonder basisinkomen deel te nemen aan het fonds. We gaan onderzoeken wat mogelijk is.
De rest van de dag bestaat  uit oefenen op de laptop en iedereen scannen voor de indentificatie. We komen tijd te kort en we doen het aanbod om morgen ochtend nog een ochtend beschikbaar te stellen om achter de laptop oefeningen te doen. Iedereen zegt te zullen komen maar het is nog maar afwachten of er daadwerkelijk deelnemers zullen komen. Want het past niet bij de cultuur om direct te zijn en iets af te wijzen.  Als afsluiting hebben we voor alle deelnemers een certificaat.

img_4364

 

Ook hebben we in het systeem betalingen naar hen gedaan zoals afgesproken. Degene die cashgeld willen hebben moeten in het systeem eerst het fondsgeld terug storten en kunnen daarna cash ontvangen. Een mooie extra oefening.
Het eten was weer heerlijk vandaag, als extra hadden ze paddestoelen en wortels mee. Wortels smaken hetzelfde als in Nederland. De paddenstoelen had ik nog niet eerder gezien en ik ben er maar vanuit gegaan dat ik er niet high van zou worden.
Voor de deelnemers was 6 dagen training intensief maar voor ons eerlijk gezegd ook. We sluiten tevreden af, we kunnen nog niets zeggen of de deelnemers er werkelijk iets mee gaan doen. Toch hebben we de eerste stappen in het vertrouwen gezet en heeft deze groep ten tijde van de training laten zien dat zij in staat zijn veranderingen aan te brengen. Omdat het verder door te voeren in het dorp zal Afard nauw met deze deelnemers moeten blijven samenwerken. Daarnaast is tijd en geduld ook een hele belangrijke factor
We hebben een rustige avond voor de boeg en zullen ons voorbereiden op de laatse dagen. Er zijn nog veel dingen die moeten en die we zouden willen doen. We zullen waarschijnlijk niet toekomen aan alles wat we van plan zijn maar dat komt dan wel weer een volgende keer.

img_4354img_4355img_4357

 

Donderdag 20 oktober
Vannacht heeft het vreselijk hard geregend en het onweerde enorm in Nebbi. De straten zijn nu modderig en al glibberend gaan we naar de office van Afard. We zijn benieuwd hoeveel deelnemers er komen om extra te oefenen. We zijn vroeg, het internet doet het zowaar goed dus gaan we aan het werk. Tot onze verrassing komen alle deelnemers terug. Het word een ochtend hard werken en proberen zoveel mogelijk te herhalen en te oefenen.

img_4412img_4403
In de middag hebben we overleg met Alfred over het onderzoek wat gaat plaats vinden. Alfred vindt dat we op zaterdag wanneer we teruggaan naar Kampala zelf ook de ambassade moeten bezoeken om te vertellen over het project en het onderzoek.
Alfred heeft een vastomleinde visie hoe het onderzoek opgebouwd moet zijn en welke uitkomsten gemeten moeten worden.  Hij geeft dit in een overzichtelijk schema weer.
Hij vindt het een vereiste dat we de uitkomsten van vrouwen empowerment  gaan meten. Zelf willen we empowerment meten maar niet alleen van vrouwen. We willen veel onderzoeken en we beseffen dat we hoog inzetten. De komende periode zal gaan uitwijzen of we deze hoge inzet ook waar kunnen maken of dat we het onderzoek moeten gaan versimpelen.
Na het overleg nodigt Alfred ons uit om bij hem thuis te komen. We besluiten dat we niet met Alfred meerijden maar gaan lopen. Dat geeft ons nog een keer de kans om Unjuko te bezoeken. We gaan het winkeltje van een van de deelnemers bezoeken.

img_4419

Eenmaal in het dorp komen al snel meerdere deelnemers aanlopen. Ze hebben weer vliegende mieren voor ons gevangen. De moeders onder de deelnemers komen trots hun kinderen showen. Als we bij het winkeltje zijn geweest en de kinderen voorzien hebben van wat lekkers wandelen we naar het huis van Alfred. Sommige deelnemers lopen een eindje met ons mee en onderweg worden we voorgesteld aan verschillende familieleden, dit is mijn dochter, mam, zus enz enz. Ook laten ze ons zien waar en hoe ze de vliegende mieren vangen. Het is een raar idee dat we hier vandaag voor de laatste keer zijn. Morgen gaan we met Alfred op stap en zullen we niet meer in het dorp komen.
We hebben een gezellige avond bij Alfred waarin we veel horen over de Ugandese cultuur en politiek. Ook verhalen over de oude stammen die vroeger in Uganda leefde. Een leuke humoristische geschiedenisles. Alfred heeft eigen gemaakte wijn. De wijn is lekker, het is niet zoals de wijn die wij gewend zijn. Het heeft een sherry smaak en is qua alcohol vrij straf heb ik zo het idee na twee glazen :)

 

img_4418

 

Vrijdag 21 oktober:

De laatste werkdag in Uganda morgen vertrekken we weer richting Nederland. Op de planning stond een bezoek aan Arua. Omdat er nog genoeg werk te doen was hebben we besloten dit bezoek te schrappen en de hele dag op de office van Afard te blijven. Michiel is vooral druk met de laatste bugs . We bespreken met Ibrahim het idee om  ” Time Money ” visueel te maken in een papieren versie waardoor het ook makkelijker bruikbaar word in het dorp. Ibrahim gaat hier mee aan de slag. Om kwart over 6 verlaten we tevreden the office. Het resultaat is boven verwachting tot nog toe. De komende tijd zal laten zien in hoeverre het verder in het dorp geimplementeerd gaat worden.

img_4428

Zaterdag 22/ zondag 23 oktober:

Vanmorgen om 11 uur met de bus vertrokken naar Kampala. De komende 33 uur nemen we afscheid van Uganda en werken we nieuwe ideën uit m.b.t. vervolg trainingen die er zeker gaan komen.

 

Weer terug naar TU Delft

Delft, 

Maandag 30 mei 2016 – Michiel: 

Voordracht van Geert en Michiel, voor een groep studenten en twee docenten. Leidend thema was “It takes two to tango: basic income as local currency”. Positieve nieuwsgierige reacties, veel kritische vragen die uiteraard niet allemaal beantwoord kunnen  worden.

Woudrichem, 26 april 2016 – Michiel: 

Afgesproken met Virginia Dignum, inmiddels een oude bekende op de TU Delft: maandag 30 mei ‘s ochtends vroeg om 9 uur geef ik een korte voordracht voor een klein publiek over de combinatie van lokale geldsystemen met een basisinkomen, gevolgd door discussie of dit een realistische oplossing kan zijn voor lokale economieën die lijden aan chronische geldkrapte.

INclusion is geautomatiseerd

Woudrichem, 23 april 2016 – Michiel: 

Na een half jaar intensief  programmeren en testen is het gelukt:

  • een platform voor lokale geldsystemen, wat draait bovenop het basisinkomen, met bijbehorende informatie-voorzieningen
  • een simulatie spel daarvoor, in een tafel- en internet-versie
  • semi-automatische afhandeling van claims en internationale betalingen

Je kan het hier zelf uitproberen. Mocht je een bug vinden, laat weten.

In Nebbi draait dit nu op kleine schaal goed. We streven naar meer praktijktests om de faal- en succesfactoren van lokale geldsystemen goed in beeld te krijgen.

Research subsidie afgewezen

Woudrichem, 16 feb 2016 – Michiel:  Slecht nieuws, de subsidie aanvraag voor het onderzoek is afgewezen. Omdat onze aanvraag onvoldoende op landbouw was toegesneden. En dat is inderdaad waar: INclusion mikt eigenlijk op het versterken van de lokale economie in de volle breedte.  Het Nebbi Inclusive Development Project verloopt nu technisch weliswaar prima maar we hebben op dit moment geen fondsen voor onderzoek. We moeten daar een oplossing voor vinden. In principe zouden we zelf data kunnen verzamelen, maar dat heeft als nadeel dat de slager dan zijn eigen vlees keurt. Dat is naar buiten toe niet geloofwaardig.

Research subsidie aangevraagd voor NIDP

Woudrichem, 11 aug 2015 – Michiel:  Enkele weken geleden heeft Annika Müller van RUG ontwikkelingseconomie (Department of Economics, Econometrics & Finance, Faculty of Economics and Business, University of Groningen) de definitieve aanvraag verstuurd. Het Nebbi Inclusive Development Project is er klaar voor: de eerste scans en betalingen zijn inmiddels achter de rug en goed verlopen.

Overdracht scanners (3). Afsluiting 

Entebbe, 14 januari 2015 – Peter & Leon: Onze reis zit er bijna op. Vanacht gaat de vlucht terug naar Nederland, nu genieten we nog van onze laatste uurtjes in de Afrikaanse zon. Tijd om een blik terug te werpen op de afgelopen zes weken, de stappen die we hebben gezet met INclusion en de mooie ervaringen die we hebben opgedaan in Uganda.

De vier weken in Nebbi waren zeer succesvol. De IrisScanners zijn volledig functioneel achter gebleven bij AFARD, klaar om in gebruik genomen te worden. Alle nodige kennis en vaardigheden van het project zijn overgedragen aan de collega’s van AFARD. Een eerste pilot-project zal vanuit Nederland gestart kunnen worden. Daarmee is onze hoofddoelstelling behaald en zijn we erg benieuwd naar de resultaten van het eerste acht weken durende project dat 40 Micropartners wekelijks een basisinkomen zal verstrekken.

In de overige twee weken zijn we door een groot gedeelte van Uganda gereist. Van het noorden langs het westen naar het zuiden. Buiten dat we enorm hebben genoten van de mooie natuur en de vriendelijke bevolking is onze reis ook erg leerzaam geweest. De verschillen tussen het nooden en het zuiden van Uganda zijn enorm. In het noorden (Nebbi) is het droog en erg warm. Hierdoor is er minder landbouw en meer armoede. Door de verschillen met eigen ogen te hebben gezien, kunnen we met zekerheid stellen dat Nebbi en omstreken een geschikte plek is voor INclusion om een propject te starten.

Onze reis naar Uganda was leerzaam, fascinerend, mooi en zeker voor herhaling vatbaar! Op de foto’s hieronder van links naar rechts: de hoofdstad Kampala – Nebbi (noord Uganda) – Kisoro (in het zuiden)

Overdracht scanners (2). De laatste week in Uganda 

Nebbi, 31 december 2014 – Peter & Leon: Inmiddels is de laatste week van ons verblijf in Nebbi aangebroken. Na een erg bijzondere kerst, met alle Ugandese tradities van dien, zijn we terug bij AFARD. De afgelopen tijd zijn we druk bezig geweest met testen en het opheffen van de gevonden moeilijkheden. De komende week zal gebruikt worden om alle informatie voor het starten van een Pilot-Project uit te leggen aan Chonga Francklyn, een vertrouwd medewerker van Afard. Hierbij zijn alle technische vaardigheden inbegrepen. Het doel is het mogelijk  maken van een toekomstig Pilot-Project  dat vanuit Nederland gestart kan worden door middel van directe samenwerking met Chonga en Dr. Alfred Lakwo . Het enthousiasme is groot en INclusion begint steeds meer concrete vormen aan te nemen.

 
 
 

 Overdracht scanners (1). De eerste test in Uganda! 

Nebbi, 11 december 2014 – Peter & Leon: Na een lange reis zijn we eindelijk aangekomen bij onze eindbestemming: Nebbi, Uganda. Hier hebben we kennis gemaakt met de lokale Agency For Accelerated Regional Development (AFARD) onder leiding van Dr. Alfred Lakwo. Na een vriendelijke ontvangst zijn we voorzien van een werkplek. De computers en scanners zijn via de post heelhuids aangekomen en de harde schijven die we in Nederland hebben voorgeprogrammeerd zijn aangesloten en werken goed. De komende dagen zullen we bezig zijn met de installatie van de computers en het aan de gang krijgen van alle technische details. Zodra de scanners klaar zijn voor gebruik staan de eerste testrondes op het programma. We zijn erg benieuwd naar de eerste reacties die hierop zullen volgen.

 

Woudrichem, 3 december 2014 Heel veel uren voorbereiding gingen er de afgelopen weken aan vooraf maar nu is het eindelijk zover: morgenochtend vroeg vertrekken Peter van Lunteren (22) en Leon Arnts (23) vanaf Schiphol naar Entebbe. Vandaag wordt in Woudrichem de laatste hand gelegd aan de apparatuur die ze meenemen. De laatste bugs worden opgelost en zelfs timmer- en boorwerk komt er aan te pas. Ze houden in de chaos het hoofd koel en werken vandaag net zo lang door “tot het af is”. Vanuit Entebbe pakken Leon en Peter dit weekend de bus naar Nebbi. Daar wacht als het goed is Alfred Lakwo. Samen met hem gaat het echte werk beginnen, wordt vervolgd!

LeonMichiel 
PeterLeon 
Maps 

‘Mensen kunnen zelf beslissen wat ze nodig hebben’

2013 In een artikel in de NRC van 14 december 2013 wordt een nieuwe proef door het Rode Kruis beschreven. Met deze proef volgt het Rode Kruis een soortgelijke strategie als INclusion, wel zijn er andere oplossingen gekozen. Je vraagt je daarbij dan ook wel af waarom de NRC haar kop zo kiest: “Rode Kruis geeft Syrische vluchtelingen in Jordanië creditcard“. Deze kop trekt aandacht, maar is hij ook bedoeld om wat van te leren? Het Rode Kruis geeft Syrische Vluchtelingen in Jordanië de mogelijkheid zelf te bepalen wat hun eerste behoeften zijn. Gezinshoofden, vaak moeders, krijgen een creditcard die toegang geeft tot een rekening waarop maandelijks een bedrag tussen de 50 en 120 euro wordt gestort. De gezinnen kunnen zichzelf helpen bij de pinautomaat. Het Rode Kruis heeft aan deze proef 1 miljoen euro uitgegeven. De creditcard is een efficiënte en goedkope vorm van hulp, benadrukt Merlijn Stoffels van het Nederlandse Rode Kruis: “Vluchtelingen zijn iets minder afhankelijk. Het Rode Kruis hoeft geen goederen te kopen en te distribueren. Meer geld komt dus bij de vluchtelingen terecht. Zij kopen hun spullen op de lokale markt, en dat is weer goed voor Jordanië.” Lees hier het hele artikel.

Van Kindsoldaat naar rolmodel

2011 Zondagochtend, half elf. De centrale hal van de Haagse Hogeschool ademt Afrikaanse sferen. Zonlicht valt door het glazen dak op de kleurige kraampjes. Hier vindt vandaag de Ugandadag 2011 plaats. Betwiste verkiezingen, de moord op homoactivist David Kato; het nieuws over ‘de parel van Afrika’ was de laatste maanden niet positief. Maar, zo stond te lezen op de website van de dag: ‘Uganda verdient meer’. Daarom wordt het land vandaag in het zonnetje gezet. Download hier de pdf.

Publicatie boek “Who Owes What to the very Poor” 

2007 Freedom from Poverty as a Human Right, Who Owes What to the Very Poor? Edited by Thomas Pogge, 2007, ISBN 978-92-3-104033-7

Proef in Ghana via Oxfam Novib

2007 BNN is met ontwikkelingsorganisatie Oxfam Novib in gesprek voor de adoptie van een Ghanees dorp. Patrick Lodiers zal het dorp een jaar gaan volgen om op die manier meer aandacht te krijgen voor het armoedevraagstuk in Afrika. Vorig jaar is Oxfam-woordvoerder Paul van Tongeren met BNN in Ghana geweest en zijn vijf dorpen bezocht waarvan er nu een is gekozen. Welk dorp dat is wil Oxfam uit vrees voor een toestromende pers niet zeggen. Volgens Van Tongeren is met de bevolking van het dorp dat in zes tot acht uitzendingen wordt geportretteerd, gesproken en is de wens van de bevolking gepeild. We hebben onder meer met de dorpsoudsten en de jongeren gesproken. In de top drie van de wensenlijst van de vrouwen staat dat er iets moet worden gedaan aan de watervoorziening. In de topdrie van de mannen komt dat niet voor. Oxfam Novib heeft tevens bedongen dat in de laatste uitzending de aandacht van de problemen in het dorp wordt uitvergroot naar de armoede in de wereld. We moeten dan uitzoomen van micro naar macro. We hebben overigens nog geen definitief besluit genomen. Hoewel Oxfam Novib weet dat aan de adoptie bepaalde risico’s zitten, denkt de organisatie die te kunnen beperken door zware voorwaarden vooraf vast te stellen. Volgens de Oxfam-woordvoerder zal het geven van de voorzieningen niet staan onder de regie van de omroep. Oxfam Novib trekt 100.000 euro uit voor het experiment. Daarvan gaat geen cent naar BNN, zij moeten zelf voor de kosten van de filmploeg opdraaien zoals vliegtickets, aldus Van Tongeren. (Trouw/Medialog 2007)